Superstar Spotlight: The Real American - Jack Swagger Part 2 by Big Evil
มาต่อกันที่ part 2 สำหรับประวัติของ The Real American - Jack Swagger
ในศึก Raw วันที่ 16 มกราคม 2012 แจ๊ค สแวกเกอร์ จะต้องเจอกับ แซค ไรเดอร์ ในแมตช์การปล้ำชิงแชมป์ United States สุดท้าย แจ๊ค สแวกเกอร์ ก็เป็นฝ่ายเอาชนะ แซค ไรเดอร์ คว้าแชมป์ United States มาได้สำเร็จ
และ แจ๊ค สแวกเกอร์ ก็สามารถป้องกันแชมป์ United States กับ จัสติน แกเบรียล เอาไว้ได้
แจ๊ค สแวกเกอร์ และ ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์ ได้เจอกับ ทีมของ โคฟี่ คิงส์ตัน และ อาร์-ทรูธ และ ทีมของ พรีโม่ และ อีปิโค เพื่อชิงแชมป์ WWE Tag Team แต่ทีมของ พรีโม่ และ อีปิโค ก็เป็นฝ่ายป้องกันแชมป์ไว้ได้
ในศึก Raw วันที่ 5 มีนาคม 2012 แจ๊ค สแวกเกอร์ ก็เป็นฝ่ายพ่ายแพ้เสียแชมป์ United States ให้กับ ซานติโน่ มาเรลล่า ไปในที่สุด
ใน ศึก SmackDown วันที่ 9 มีนาคม 2012 แจ๊ค สแวกเกอร์ ได้รีแมทช์เจอกับ ซานติโน่ มาเรลล่า ในกรงเหล็กเพื่อชิงแชมป์ United States แต่ แจ๊ค สแวกเกอร์ ก็ไม่สามารถเอาชนะไปได้
ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 28 แจ๊ค สแวกเกอร์ ได้เข้าร่วมทีมของ จอห์น ลอรีไนติส เจอกับทีมของ ทีโอดอร์ ลอง ในการปล้ำแทคทีม 12 คน สุดท้ายทีมของ จอห์น ลอรีไนติส ก็เป็นฝ่ายเอาชนะทีมของ ทีโอดอร์ ลอง มาได้สำเร็จ
ต่อมา ในศึก โอเวอร์เดอะลิมิต (2012) แจ๊ค สแวกเกอร์ จับคู่กับ ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์ เจอกับ โคฟี คิงส์ตัน และ อาร์-ทรูธ ในแมตช์การปล้ำชิงแชมป์แทคทีม WWE สุดท้าย แจ๊ค สแวกเกอร์ และ ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์ ก็ไม่สามารถคว้าแชมป์แทคทีม WWE มาได้
ในศึก Raw วันที่ 11 มิถุนายน 2012 แจ๊ค สแวกเกอร์ ได้เจอกับ ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์, คริสเตียน และ เดอะ เกรท คาลี ในแมทช์สี่เส้าแบบคัดออก เพื่อหาผู้ท้าชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวทกับ เชมัส ในศึก โน เวย์ เอาท์ (2012) แต่เป็น ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์ ที่เป็นฝ่ายชนะไป
ในศึก Raw วันที่ 18 มิถุนายน 2012 แจ๊ค สแวกเกอร์ ได้เจอกับ ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์ แต่ ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์ ก็สามารถเอาชนะไปได้ ทำให้ แจ๊ค สแวกเกอร์ กับ ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์ แตกทีมกัน
หลังจากนั้นตลอด 3 เดือน แจ๊ค สแวกเกอร์ ก็เแพ้รวดติดต่อกัน ไม่ว่าจะแพ้ให้กับ ไทสัน คิดด์, เชมัส, โบรดัส เคลย์ และไรแบ็ค
ต่อมา ในศึก Raw วันที่ 3 กันยายน 2012 แจ๊ค สแวกเกอร์ ก็แพ้ให้กับ เชมัส หลังจากนั้น แจ๊ค สแวกเกอร์ บอกกับ เอเจ ลี ผู้จัดการ Raw ในตอนนั้นว่า จะขอหยุดปล้ำลาพักร้อนสักหน่อย
ในศึก SmackDown วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2013 แจ๊ค สแวกเกอร์ ได้รีเทิร์น กลับมาปล้ำ หลังจากหายไปจากเวทีตั้งแต่เดือนกันยายน 2012 โดยเจอกับ โคฟี่ คิงส์ตัน และสามารถเอาชนะไปได้
ในศึก Raw วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2013 แจ๊ค สแวกเกอร์ ได้เอาชนะ แซค ไรเดอร์ และได้ทำการแนะนำตัวผู้จัดการส่วนตัวคนใหม่ของเขา คือ เซ็บ โคลเตอร์
ใน PPV Elimination Chamber 2013 แจ๊ค สแวกเกอร์ ได้เข้าร่วมปล้ำในกรงอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ เพื่อหาผู้ท้าชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวทกับ อัลเบอร์โต เดล รีโอ ใน WrestleMania ครั้งที่ 29 โดย แจ๊ค สแวกเกอร์ ได้ออกมาปล้ำเป็นลำดับที่ 3 และเป็นผู้ชนะไป หลังจากรวบกด แรนดี ออร์ตัน ได้ไปชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวทกับ อัลเบอร์โต เดล รีโอ ใน WrestleMania ครั้งที่ 29 ต่อไป
ข้อมูล
ฉายา
เจค เฮเกอร์
แจ๊ค สแวกเกอร์
ความสูง
6 ฟุต 7 นิ้ว (2.01 ม.)
น้ำหนัก
276 ปอนด์ (120 กิโลกรัม)
เกิด 24 มีนาคม ค.ศ. 1982 (30 ปี)
เพอร์รี, รัฐโอคลาโฮมา
พำนัก โอคลาโฮมาซิตี, รัฐโอคลาโฮมา
มาจาก เพอร์รี, รัฐโอคลาโฮมา
ฝึกหัดโดย
DSW staff
OVW staff
FCW staff
เปิดตัว 7 กันยายน ค.ศ. 2006
เกี่ยวกับมวยปล้ำ
ท่าไม้ตาย
Gutwrench powerbomb – adopted from "Dr. Death" Steve Williams
Patriot Act / Patriot Lock (Ankle lock) 2010–present
Red, White and Blue Thunder Bomb (Spin-out powerbomb) – 2008
ท่าเอกลักษณ์
Abdominal stretch
Armbreaker
Big boot
Football tackle to the opponent's knees
Multiple suplex variations
-German
-Gutwrench
-Northern Lights
-Side belly to belly, sometimes from the second rope
-Vertical
-Wheelbarrow
Oklahoma Stampede
Running knee lift
Spinning double leg takedown
Swagger Bomb
ผู้จัดการ
วิคกี เกอร์เรโร
เซ็บ โคลเตอร์
ฉายาและชื่ออื่นๆ
เดอะ ออล อเมริกัน อเมริกัน
เรียล อเมริกัน
เพลงเปิดตัว
"Get On Your Knees" โดย Age Against the Machine (พฤศจิกายน 2008– กุมภาพันธ์ 2013)
"We The People" โดย Jim Johnston (17 กุมภาพันธ์ 2013– ปัจจุบัน)
ผลงานทั้งหมด
มวยปล้ำสมัครเล่น
National Collegiate Athletic Association
Seventh in 285 ปอนด์ (129 kg) weight class in the NCAA Division I (2006)
มวยปล้ำอาชีพ
Florida Championship Wrestling
FCW Florida Heavyweight Championship (1 สมัย)
FCW Southern Heavyweight Championship (1 สมัย)
Pro Wrestling Illustrated
PWI จัดในอันดับที่ 18 ของท็อป 500 อันดับ ซิงเกิลนักมวยปล้ำแห่งปีใน PWI 500 ในปี 2009
World Wrestling Entertainment
World Heavyweight Championship (1 สมัย)
ECW Championship (1 สมัย)
WWE United States Championship (1 สมัย)
Mr. Money in the Bank (มีนาคม 2010)
credit เนื้อหาบางส่วนจาก wikipedia.org
credit video จาก youtube.com
credit ภาพจาก google.co.th















Quote

